Geluksmomentje

Het is hoogzomer in 2011 en de deur van woonwinkel Sis it mar staat wijd open. Met een zacht windje komen geuren en geluiden van de straat naar binnen waaien. Er komt een jongen binnenlopen vanachter in de twintig.

“Ik heb een rare vraag”, zegt hij. “We komen net terug van vakantie uit Frankrijk en hebben daar een cadeautje gekocht voor de kleine van vrienden van ons. We dachten het thuis wel even in te kunnen pakken, maar we hadden geen papier meer. Zou u het voor ons kunnen inpakken, tegen betaling?”

“Natuurlijk, kom maar op.”

“En een flesje wijn, kan dat misschien ook?”

“Ja hoor, dat kan ook!”cadeautjeHij haalt de cadeautjes uit de voor de deur geparkeerde auto en komt grijnzend weer binnen. Ik leef me uit. Al kletsend struint mijn gast door de winkel, hij vindt het geweldig dat de keuken onderdeel uitmaakt van winkel; “hartstikke gezellig.”

“Hoe komt je erop om hier binnen te lopen met die vraag?”

“Ik rijd hier altijd langs en het was me wel vaker opgevallen? Maar ik was nog nooit binnen geweest. Weet u wat? Mag ik dit van de muur halen? Dan koop ik dit en geef het aan mijn vriendin. Wij krijgen ook een kleintje.”

Hij rekent af. “En voor het inpakken dan? Hoef ik daar niet voor te betalen?”

“Nee joh, het is mijn hobby. Ik heb liever dat je nog eens komt.”

Hij geeft mij een hand een bedankt me heel erg. Hij loopt met een glimlach van oor tot oor de winkel uit. Ook ik lach, van binnen en van buiten.

Een simpel gebaar, een kleine actie, een groots resultaat. Weer iemand blij gemaakt.

Sis it mar – Annamarie – 6 mei 2016