EXPOSITIE van Anja van Rooijen – februari 2018

De FEBRUARI 2018 EXPOSITIE is ingericht door Anja van Rooijen

 

Anja van Rooijen, geboren in 1956 te Steenwijk en opgegroeid in Giethoorn woont en werkt sinds 1980 in Sneek.

 

 

 

 

 

Ze heeft van jongs af aan, zowel uit hobby als beroepsmatig haar creativiteit ontwikkeld. Leerde onder andere beeldhouwen, keramiek en textiele werkvormen. Hoewel ze altijd dacht niet te kunnen tekenen, is ze vier jaar geleden toch schilderlessen gaan nemen bij Jan Potma. 

Inmiddels is ze helemaal gevallen voor het vak en heeft haar stijl gevonden. 

Haar hart ligt bij realistische stillevens en portretten in acryl. Haar favoriet is wel het schilderen van groentes. Dit resulteert in levendige, decoratieve stukken.

 

 

 

 

Maar ook andere onderwerpen, zoals portretten van mensen, dieren en ‘dingen’ zet ze met liefde, toewijding en een persoonlijke touch op het doek.

 

Inmiddels heeft ze genoeg werk geproduceerd voor deze expositie bij Sis it Mar.

Anja exposeert de hele maand februari in zowel de grote etalages als in de sfeervolle expositieruimte van Sis it mar. Op vrijdag en zaterdag is de deur open vanaf 12:30 uur en is Anja zelf aanwezig .

 

Geniet nooit met mate

“Ongezouten & met suiker”

Ik schrok me laatst een hoedje. We waren in een leuk gesprek verwikkeld en plotseling zegt één van de deelgenoten dat hij het woord ‘genieten’ haat. “Alles moet maar leuk en gezellig zijn en iedereen moet maar genieten. En het moet vooral op facebook worden gezet”

Ik schrok er echt van, zo erg zelfs dat ik niet meer reageerde. Oei, wat is er erg aan genieten? Ik geloof dat ik zelfs een beetje beledigd was. Ik, met mijn geluksmomentjes… Is genieten fout, mag dat niet? Er is zo vreselijk veel ellende op de wereld, ver weg en dichtbij, maar wil dat zeggen dat genieten niet mag?

Maar wat moet ik dan? Ik zou geloof ik acuut depressief kunnen worden en achter de geraniums kunnen verdwijnen, of mijn bed niet meer uitkomen. Of mag je wel genieten, maar er niet over praten?

Ik weet het niet meer.

Ja, ik weet het wel!

Ik blijf genieten! Ik blijf over geluksmomentjes praten en deel het op facebook. Als je het niet wil lezen, scrol je maar lekker door. Ik wil positief en optimistisch in het leven blijven staan en daarom blijf ik genieten. Hoe meer, hoe beter.

Ik geniet iedere dag, soms van de zon, soms zelfs van de regen. Vaak van de Hollandse luchten, vaak van een kopje koffie, of van mijn warme gezellige woonkamer. Ik geniet van mijn familie, van mijn vrienden. Ik geniet van mijn werk, van mijn Sis it mar. Van mijn vrijheid en onafhankelijkheid. Van een wandeling in de natuur. Ik geniet heel erg van mijn creativiteit. En dat alles is voor mij zo belangrijk, zo inspirerend en blijft iedere dag zo bijzonder dat ik het nogmaals zeg;

Ik geniet!

Zou jij ook eens moeten doen!

Sis it mar   –   Annamarie   –   21 januari 2017

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sis it mar   –   Annamarie   –   21 januari 2017

 

Kunstige herinneringen

Het begint met een onrustig ‘onderbuik-gevoel’.

Er moet weer iets gebeuren. Ik loop door de ruimtes van Sis it mar. Kijk hier en daar in een doos, in een kast, in een hoekje. Ik pak een stok en langzaam ontstaat een creatief idee. Ik kan er niet van slapen! Ik wil bezig en de stok, in dit geval een ingedroogde steel van een plant, is de basis.

Sis it mar Sv16-1 Sis it mar Sv16-2

In mijn doos met vintage sjaaltjes kom ik een oranje sjerp tegen. Ik kan me herinneren dat we die vroeger op Koninginnedag bij de geit omhingen, zie je het voor je? Sikkie met oranje sjerp? Het wordt een stok met herinneringen. Overal verzamel ik kraaltjes, palletjes, veertjes, schelpen… één stok is niet genoeg. Ik ga maar door, het kost me uren, dagen, zelfs weken. Herinneringen komen en gaan. De palletjes komen van een zwart t-shirt uit Canada. De bling-bling Indianenafbeelding werd ontleed en de palletjes kwamen in een doosje. “Voor later, ik kan het vast nog eens gebruiken.” Nooit gedacht dat het 45 jaar moest duren.

Mijn doos met veertjes was ik eens kwijt. Het ging niet zo zeer om een paar veertjes, maar het feit dat ik ze niet kon vinden, frustreerde mij mateloos. Op dat moment was het heerlijk om buiten nieuwe veertjes te zoeken en dat maakte héél veel goed, de dromenvangers van toen, werden prachtig.

Sis it mar Sv16-7Na een motorritje door de dorpjes en bollenvelden van Noord Holland, belandden we steevast op het strand bij Callantsoog en ik kon het nooit laten, schelpen zoeken met een gaatje, want dat is handig, ik ga ze vast eens gebruiken.

In 2004 ontstond mijn verzameling dobbelsteentjes, ik probeer er nu minimaal één te verwerken in ieder kunstwerk.

Zucht – kunstige herinneringen….

Sis it mar   –   Annamarie   –   14 mei 2016

Sis it mar Sv16-3 Sis it mar Sv16-4 Sis it mar Sv16-5 Sis it mar Sv16-6

Geluksmomentje

Het is hoogzomer in 2011 en de deur van woonwinkel Sis it mar staat wijd open. Met een zacht windje komen geuren en geluiden van de straat naar binnen waaien. Er komt een jongen binnenlopen vanachter in de twintig.

“Ik heb een rare vraag”, zegt hij. “We komen net terug van vakantie uit Frankrijk en hebben daar een cadeautje gekocht voor de kleine van vrienden van ons. We dachten het thuis wel even in te kunnen pakken, maar we hadden geen papier meer. Zou u het voor ons kunnen inpakken, tegen betaling?”

“Natuurlijk, kom maar op.”

“En een flesje wijn, kan dat misschien ook?”

“Ja hoor, dat kan ook!”cadeautjeHij haalt de cadeautjes uit de voor de deur geparkeerde auto en komt grijnzend weer binnen. Ik leef me uit. Al kletsend struint mijn gast door de winkel, hij vindt het geweldig dat de keuken onderdeel uitmaakt van winkel; “hartstikke gezellig.”

“Hoe komt je erop om hier binnen te lopen met die vraag?”

“Ik rijd hier altijd langs en het was me wel vaker opgevallen? Maar ik was nog nooit binnen geweest. Weet u wat? Mag ik dit van de muur halen? Dan koop ik dit en geef het aan mijn vriendin. Wij krijgen ook een kleintje.”

Hij rekent af. “En voor het inpakken dan? Hoef ik daar niet voor te betalen?”

“Nee joh, het is mijn hobby. Ik heb liever dat je nog eens komt.”

Hij geeft mij een hand een bedankt me heel erg. Hij loopt met een glimlach van oor tot oor de winkel uit. Ook ik lach, van binnen en van buiten.

Een simpel gebaar, een kleine actie, een groots resultaat. Weer iemand blij gemaakt.

Sis it mar – Annamarie – 6 mei 2016

Muziek is emotie

Het toeval wilde dat ik gisteravond nog even langs de televisie kanalen schoot en ik kwam midden in het concert van André Rieu terecht. Samen met 1,2 miljoen verkoos ik NPO1 boven voetbal en alle andere programma’s. Ik kijk en luister naar het openluchtconcert in Boekarest en word blij mét het publiek. Ongelofelijk dat André, geboren in Maastricht op 1 oktober 1949, zoveel mensen kan bekoren en ontroeren. Ik zie jong en oud emotioneel worden, romantisch en verliefd. Ze lachen, ze huilen, ze dansen, zingen mee en ze genieten. De cultuur van het land wordt meegenomen in muziek en dans, ik heb genoten van de panfluit en van het volksdansen in klederdracht. Hartverwarmend!

André RieuEr is even een moment dat ik wil vloeken en tieren. Waarom kan de wereld niet zó zijn?  Op het plein van Boekarest genieten meer dan 20.000 mensen en nog eens miljoenen mensen zitten met de tissues op de bank voor de buis te zwijmelen. En om de hoek wordt een lijk gevonden, er vindt een afrekening plaats, machteloze en hulpeloze vluchtelingen worden de zee opgeduwd en… zo kan ik nog wel even doorgaan… Zou het helpen als al die “oerkommelingen” (in het kwaad verharde mensen) verplicht werden gesteld om een concert van André Rieu bij te wonen?

Het is een hopeloze gedachte… zolang er mensen zijn die zich willen blijven verrijken ten koste van de medemens.

Knop om! Ik geniet nog even na van het prachtige decor, van alle blije mensen en van ‘Adieu mein kleiner Gardeoffizier’

Sis it mar – Annamarie – 29 april 2016

Gewonnen via Facebook?

Wat mij altijd heel erg verwonderd… (want van pake leerde ik ‘Ergert u niet, verwondert u slechts’), is dat er nog steeds heeeeel  veel facebookers zijn die allemaal commerciële uitingen liken en delen, puur om een prijs te winnen.

Bijna wekelijks worden we gewaarschuwd via een consumentenprogramma op televisie, maar we blijven er doodleuk instinken want er is misschien wel iets te winnen.

Hoe naïef kúnnen we zijn? Ga eens googlen op ‘prijzen winnen op facebook’ en één van de eerste berichtjes die naar voren komt is;  “Promoot uw bedrijf of producten met meer dan 310.000 likes!” En nog stinken we er in. Het is gewoon hele goedkope sluikreclame. En die bedrijven gaan met jouw gegevens aan de haal. Je denkt toch niet dat jíj wel alles goed hebt afgeschermd?

fb like en niet winnenWe worden lekker gemaakt, we worden gek gemaakt. Stel je voor dat jij die camper, die keuken of die prachtige overkapping voor je tuin eens zou winnen? Wie niet waagt, wie niet wint, toch…?

Hoe naïef wíllen we zijn? Heeft iemand van jullie OOIT eens zo’n prijs gewonnen? Of ken je iemand die met zo’n actie iets heeft gewonnen? Dát zou toch een prachtig stukje reclame zijn voor de camper man? Groot nieuws, fantastische fotoreportage, allemaal blije gezichten. Ik heb het nog nooit gezien en/of gehoord.

Maar…. Ik heb wel eens gehoord, dat er iemand een paar sneakers had gewonnen, gewoon van ‘een winkel om de hoek’. Kijk dat is de moeite waard!

Sis it mar – Annamarie – 22 april 2016